Rozmnażanie jest podstawą utrzymania gatunku, nadanie ciągłości życiu i zapobieżenie wyginięciu. Świadome tego zwierzęta, dokładają wszelkich starań, aby to właśnie ich geny dały początek nowemu życiu i pozwoliły przetrwać. Aby zachęcić samicę partnerkę do zbliżenia, samiec wykonuje taniec godowy, czyli prezentuje własne walory przed wybranką. Oprócz tańca, przedstawia także możliwości głosowe i obronne. Demonstruje siłę mięśni i głosu. Odstrasza w ten sposób także czającą się na uboczy konkurencję do serca wybranki. Szczególnie ciekawie wygląda to u ptactwa domowego, leśnego i ssaków. Gody, zaręczyny kończą się gdy wyboru dokonuje samica. Tak scenariusz pisze natura.

Nierzadko tez taniec godowy to walka pomiędzy potencjalnymi kandydatami do samicy. Zacietrzewione zwierzęta toczą bój na śmierć i życie. Wybrankiem zostaje ten który przeżył, lub odniósł mniej ran. Taniec godowy można także zaobserwować u ssaków. Wystarczy „skóra, fura i komóra” i pod oknem wybranki zjawia się kandydat, ku rozpaczy rodziców nastolatki. „Walki kogutów” także występują wśród ludzi. Skoro jesteśmy tacy mądrzy, to dlaczego tak wiele zachowań kopiujemy od zwierząt? Czyżby to zemsta ewolucji?