Taniec

Rytmy fauny czyli taniec godowy zwierząt

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:10:04 +0000

Rozmnażanie jest podstawą utrzymania gatunku, nadanie ciągłości życiu i zapobieżenie wyginięciu. Świadome tego zwierzęta, dokładają wszelkich starań, aby to właśnie ich geny dały początek nowemu życiu i pozwoliły przetrwać. Aby zachęcić samicę partnerkę do zbliżenia, samiec wykonuje taniec godowy, czyli prezentuje własne walory przed wybranką. Oprócz tańca, przedstawia także możliwości głosowe i obronne. Demonstruje siłę mięśni i głosu. Odstrasza w ten sposób także czającą się na uboczy konkurencję do serca wybranki. Szczególnie ciekawie wygląda to u ptactwa domowego, leśnego i ssaków. Gody, zaręczyny kończą się gdy wyboru dokonuje samica. Tak scenariusz pisze natura.

Nierzadko tez taniec godowy to walka pomiędzy potencjalnymi kandydatami do samicy. Zacietrzewione zwierzęta toczą bój na śmierć i życie. Wybrankiem zostaje ten który przeżył, lub odniósł mniej ran. Taniec godowy można także zaobserwować u ssaków. Wystarczy „skóra, fura i komóra” i pod oknem wybranki zjawia się kandydat, ku rozpaczy rodziców nastolatki. „Walki kogutów” także występują wśród ludzi. Skoro jesteśmy tacy mądrzy, to dlaczego tak wiele zachowań kopiujemy od zwierząt? Czyżby to zemsta ewolucji?

Nauka tańca bez wychodzenia z domu

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:09:30 +0000

Jesteśmy społeczeństwem leniwym. Lubimy mieć wszystko blisko, podane na tacy. Bez wysiłku, bez zbytniej fatygi. Z myślą o dostarczeniu produktu pod nos klientowi wychodzą firmy oferujące internetowe kursy tańca. W dzisiejszych czasach, gdy już coraz więcej czynności wykonują za nas maszyny, wizja nauki tańca bez parkietu i instruktora nie brzmi tak nieznajomo. Lekcje są umieszczane w postaci filmów na portalu internetowym, kursant po przejściu pierwszej przechodzi do kolejnej. To system bezstresowy, nie ma innych kursantów, nikt nie przeszkadza, domowe otoczenie sprzyja nauce, ale nie ma także instruktora który ewentualnie wyłapie błędy i pomoże w razie potrzeby. Partnera także musi zorganizować we własnym zakresie. W najgorszym przypadku zostanie nim krzesło lub szafa. Najczęściej darmowy kurs swoja jakością odpowiada kosztami jakie poniesie uczestnik. Czasem do kursu można dokupić stopki, czyli matę ze stopkami, która należy rozłożyć na dywan i stąpać dokładnie po wyznaczonej trasie. Idealne na rozrywkową imprezę pokrapianą drinkami z procentem. Śmiech i zabawa gwarantowana, nauka tańca gratis. Chyba ze kursanci okażą się wyjątkowo niezgrabni i odporni na wiedzę. Taneczną, oczywiście.

Taniec w teatrze czyli balet

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:09:02 +0000

Większości z nas balet kojarzy się z tancerzami w bardzo obcisłych strojach, napiętymi palcami stóp i „Jeziorem łabędzim”. Jest to jednak rozrywka dla nielicznych, z racji swojej swoistej formy. Przeciętny Kowalski nie dostrzeże piękna w sztuce baletowej, kunsztu tancerzy i czas spędzony w teatrze uzna za stracony. A niesłusznie. Gdyby wgłębić się w historię baletu, można odkryć wiele ciekawych informacji, atrakcyjnych scenariuszy i poznać historię tego wspaniałego tańca. Choć uważa się że balet powstał we Francji, tam zrodziły się jego początki, to XIX wiek już należał do Rosji i tam tez mieściło się centrum sztuki baletowej. Jezioro łabędzie czy Śpiąca królewna to najbardziej znane sztuki baletowe. Lekkie podskakiwanie, czy stanie na palcach są okupione wielogodzinnymi, morderczymi treningami, których efekty widać na scenie i słychać w brawach po występie. Mistrzami tańca baletowego są Anna Pawłowa, Wacław Niżyński, Matylda Krzesińska, Tamara Karsawina. Mało znane nazwiska dla zwykłego obywatela, dla konesera to bohaterowie. Warto poszerzyć krąg zainteresowań o ciekawą pasję, daje to możliwość poznania nowych, ciekawych ludzi, sprawia że my także stajemy się bardziej interesującymi osobami. A pasji może być wiele.

Patrick Swayze w mambo z „Dirt Dancing”

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:08:36 +0000

Któż nas nie oglądał kultowego amerykańskiego filmu lat 90. „Dirty Dancing” z niezapomnianą kreacją Partacka Swayze i Gennifer Grey w rolach Johnny’ego Castle i France „Baby” Housman? Głównym tematem filmu i wątkiem wokół którego kręci się fabuła to taniec, a właściwie jego wpływ na człowieka, zachowanie i zdarzenia. Nastolatka, spędzająca wakacje z konserwatywnymi rodzicami, pod wpływem instruktora tańca w ośrodku wypoczynkowym odkrywa swoją kobiecość i seksualność. Poprzez taniec, którego tajniki musi posiąść chcąc pomóc dotychczasowej partnerce na parkiecie swojego kochanka, wyraża siebie, dojrzewa. Tytuł dosłowny oryginału tłumaczony na język polski to Brudny taniec, czyli niemoralny, ukryty w podziemiach, nie oglądający światła dziennego. Kto wciągnie się w fabułę zrozumie iż reżyser miał tu na myśli wieczorną rozrywkę personelu ośrodka wypoczynkowego, którzy po ciężkim dniu pracy oddawali się przyjemnościom ciała. Polski tytuł „Wirujący sex” to uzmysłowienie że ten taniec to akt cielesny, bez jakichkolwiek głębszych uczuć, co jednak nie ma miejsca w relacjach tytułowej pary. Ich połączył taniec, miłość i sex! Plus wspaniały finał.

Moonwalk Michaela Jacksona

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:08:00 +0000

Jak ostatnio dowodzi reklama znanego napoju z białymi zawijanymi literami na czerwonym tle, euforyczny taniec po zdobytym golu jest jednym z najbardziej ikonicznych momentów futbolu. Ba, przedstawiają nawet nawet dość mocne dowody w postaci przykładów i danych zawodników. Jest to potwierdzenie, że spontaniczność to najprostsza droga do wpisania się na stałe w karty historii. Podobnie było ze słynnym Księżycowym Krokiem Michaela Jacksona Moonwalk. Krok stał się już stylem tanecznym, naśladowanym przez wszystkich. Popularny stał się w latach 80, gdy ś.p. Michael Jackson w TV zaprezentował go podczas utworu Biblie Jean. I tak wyrobił sobie znak firmowy, rozpoznawalny na całym świecie. Charakterystyczne kroki zna każdy z nas. Rzesze fanów na koncertach tańczyły wraz z gwiazdą, były nawet próby bicie rekordu w ilości osób tańczących Moonwalk jednocześnie. Po tragicznej śmierci Króla Popu, na znak żałoby i w hołdzie, 1500 więźniów w Filipinach tańczyło do piosenek zmarłej gwiazdy. Taniec może stać się symbolem, charakterystycznym i rozpoznawalnym. Musi iść za nim autorytet, osobistość. Jednak wstęp na stałe do naszej kultury ma tylko ten styl, który łączyć się będzie ze specjalnym wydarzeniem lub historią.

Dyscypliny sportowe wykorzystujące elementy tańca

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:07:23 +0000

Taniec obecny jest wszędzie. Miło zaczynając dzień, tanecznym krokiem możemy iść do pracy. Co prawda pląsający pracownik może wzbudzić podejrzenia szefa, lepiej zakończyć kroki tuż przed drzwiami biura. Furorę na portalu YouTube robią tańczący żołnierze izraelskiej armii, patrolujący teren, którzy profesjonalną choreografię wykonują w pełnym umundurowaniu i uzbrojeniu. Tańczą w reklamach i telewizji. Tańczy także sport. Szczególne formy ruchów z muzycznym tle wykorzystują łyżwiarze figurowi, pływacy synchroniczni i gimnastycy artystyczni. Wszystkie te dyscypliny łączy taniec i jego elementy. Łyżwiarstwo figurowe byłoby o wiele bardziej ubogie bez układów i kroków. Zresztą niemożliwe byłoby połączenie skoków i innych obowiązkowych elementów bez tańca. Podobnie z dyscypliną o nazwie pływanie synchroniczne. To nic innego jak taniec w wodzie, idealnie równo wykonany przez wszystkich zawodników teamu, pod wodą i na jej powierzchni. Bardzo widowiskowa dyscyplina. Gimnastyka artystyczna z kolej to taniec z pałkami, szarfą lub piłką. Wyciągnięta jak struna zawodniczka zwinnie rzuca, kręci i obraca przyrządami w takt muzyki i pod jej nuty. Niech taniec będzie z nami – Jedi!

Taniec brzucha ciekawostką nadmorskich deptaków

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:06:57 +0000

Spacerując nadmorskim deptakiem z zaciekawieniem przystaniemy słysząc egzotyczną indyjska muzykę i brzęczące odgłosy metalowej biżuterii. Po dłuższej chwili dostrzeżemy ciemnoskórą kobietę, obwieszoną stalowymi klejnotami, w kusym topie, długiej spódnicy z charakterystyczną kropką na czole. To najprawdopodobniej przedstawicielka Indii i jej taniec brzucha. Energiczne ruchy bioder, piersi, łatwo rozpoznawalne ruchy rąk to stałe elementy tego gatunku tańca. Kobiety o oryginalnej urodzie, szukając zarobku stają się atrakcją turystyczną i spisują się na stałe w nadmorski krajobraz. Sprzedają kulturę obcemu społeczeństwu, lecz miejsce ku temu nieodpowiednie. To co dla nas ciekawe i nowe kryje setki lat tradycji, kultury i historii. Pomyślmy o tym rzucając monetę do wystawionego przed tancerką koszyczka. W innej scenerii, otoczeniu to byłoby przedstawienie, suto okraszone oklaskami, podziwiane przez tłumy, z szacunkiem odebrane przez widzów. Jarmarczny charakter widowiska nie zwalnia nas z afiszowania poparcia dla różnych kultur, wsparcia ich działań czy zwykłego szacunku dla innych, nie swoich tradycji. Sprawmy by raqs sharqi czy shimmies nie były tylko kolejnymi obco brzmiącymi nazwami w naszym języku.

Nowa era programów rozrywkowych – Taniec z gwiazdami

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:06:27 +0000

Właśnie zakończył się 11. sezon Tańca z gwiazdami. Muzyczne show jednego z popularnych kanałów telewizyjnych przyciąga przed ekrany rekordowe ilości widzów, a producenci jak zahipnotyzowani słupkami z wynikami oglądalności, ogłaszają co rusz nową edycję. Formuła jest prosta: gwiazda show biznesu, aktorzy, celebryci połączeni w pary z zawodowymi tancerzami rywalizują o trofeum – Kryształową Kulę i luksusowy samochód. Właściwie Taniec z gwizdami trwa non stop. Bo gdy nie są emitowane odcinki z rywalizacją, to rubryki plotkarskich portali, tabloidów i brukowej prasy zasypywane są newsami o naborze, czyli jaką gwiazdę udało się pozyskać, ile żąda za 1. odcinek zmagań, jaki warunki zakontraktowała, co za fochy robi na treningach itp. itd. Trakcie edycji też jest o czym pisać: wydumane przez prasę romanse tancerzy, kłótnie, wojna w jury sprawiają że nie ma pustych rubryk w prasie. Po wielkim finale, zwycięska para zwykle przez kilka tygodni nie schodzi z pierwszych stron gazet. Dlatego uczestnicy wręcz wpychają się na listę uczestników pokątnymi drogami, traktując show jako darmową reklamę. Reklamę, za którą jeszcze dostają pieniądze. Ostatni news przed jesienną edycją Tańca z Gwiazdami to 100 000 zł za 1. odcinek dla Edyty Górniak. Jak będzie, zobaczymy już we wrześniu.

Profesjonaliści dla laików na turniejach tanecznych

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:05:55 +0000

Turnieje taneczne, zawody sportowe, konkursy w tańcu. Jak zwał tak zwał. Są jedną z najpiękniejszych i najbardziej widowiskowych dyscyplin sportowych. Piękne tancerki, wspaniałe stroje, zmysłowe ruchy, dżentelmeńscy tancerze. Któż z nas nie lubi podziwiać choreografii, układów tanecznych i słuchać rytmicznej muzyki? Nie mówiąc już o zwykłym sportowym kibicowaniu ulubionej parze tancerzy. Ich wysiłki są jednak okupione ogromną pracą, rezygnacją z wielu przyjemności, wyrzeczeń i poświęceń. Po to by przez te kilka chwil pokazać swój kunszt i talent. Dzisiejsi tancerze zawodowi to pasjonaci i zaciekli hobbyści. Tu nie ma miejsca na wypracowanie, wyćwiczenie układu czy figury, przypadkowość. Taniec trzeba mieć w sobie, urodzić się z predyspozycjami. Czuć i kochać to co się robi. Tylko w ten sposób można osiągnąć sukces i zdobyć nagrody, być spełnionym. Zawody są ogłaszane w pismach branżowych, w portalach tematycznych i ogłaszane w prasie. A może warto przybliżyć tą dyscyplinę w naszym mieście? Lokalny turniej może się cieszyć sporym zainteresowaniem, zarazić pasją nowych członków lub stworzyć choćby tylko osiedlowe kółko taneczne. Każda inicjatywa ma szanse powodzenia!

Maluch się uczy, czyli taniec w przedszkolu

admin — Tue, 20 Jul 2010 00:05:24 +0000

Dzisiejsze przedszkola stoją przed coraz większymi wyzwaniami i wymaganiami stawianymi przez rodziców. Czasy gdy maluch się cały dzień bawił skończyły się już dawno temu. Dziś w ofercie przedszkola, oprócz nauki języka angielskiego, zajęć psychologicznych czy prawdziwe zajęcia ze sztuki, są lekcje tańca. Profesjonalnie prowadzone zaznajamiają od małego z rytmem, muzyką, oswajają z płcią przeciwną. Przecież tańczy się w parach. (Już słyszymy sepleniącego przedszkolaka: o fuj, z dziewczyną??? A nie mogę z Kazikiem???) Takie zajęcia wiele pozytywnego wnoszą w rozwój malucha. Uczą rytmu, koordynacji ruchowej, dodają pewności siebie, motywują do większej pracy poprzez zorganizowanie mini przedszkolnego turnieju tanecznego. Lekcje nie trwają długo, jak wiadomo małe dzieci szybko się zniechęcają gdy coś się przeciąga. Ot, kwadrans po śniadanku. Systematycznie, regularnie, na koniec roku będziemy pękać z dumy gdy nasze dziecko będzie brało udział w przedszkolnej choreografii. Warto także zachęcić kierownictwo ośrodka, do którego uczęszcza nasza pociecha, gdy oferta zajęć jest skromna i mało zróżnicowana. Poszukajmy zwolenników wśród rodziców z korzyścią dla wszystkich!